Yavaşlamayı Öğreten Başlangıçlar Kışın Ayvalık, “az ama öz” sevenlerin mevsimidir. Kalabalıklar çekilir, tempo düşer, kasaba gerçek ritmine döner. İşte kış Ayvalığı’nı gerçekten yaşatan ilk üç şey: 1) Sisli Sabah Yürüyüşüne Çıkmak Kış sabahları Ayvalık’ta sis sık görülür. Denizle kara arasındaki sıcaklık farkı, özellikle erken saatlerde körfezi yumuşak bir perdeyle kaplar. Bu sis, sokakları sessizleştirir; sesler boğuklaşır, adımlar belirginleşir. Merkezde ya da Cunda’da kısa bir yürüyüş, zihni temizler. Fotoğraf çekiyorsan ışık yumuşaktır; çekmiyorsan bile sahne etkileyicidir. 2) Kış Pazarında Alışveriş Yapmak Kışın pazarlar daha sakindir ama daha “yerel”dir. Tezgâhlar küçülür, sohbet büyür. Mevsim sebzeleri, kış otları, zeytin ve zeytinyağı öne çıkar. Pazarcıyla tarif konuşulur, “bugün ne pişireceksin?” sorusu alışverişin parçası olur. Bu, Ayvalık’ta kışın sosyal hayatıdır. 3) Uzun Kahvaltıyı Ritüele Dönüştürmek Kışın Ayvalık’ta kahvaltı aceleye gelmez. Zeytin, peynir, zeytinyağı, sıcak ekmek… Dışarıda ya da evde fark etmez; önemli olan zamanın uzaması. Soğuk hava iştahı değil, sohbeti açar. Bir kahvaltı saatler sürebilir ve bu normaldir. Kışın seni en çok yavaşlatan şey ne olur?

Kış Ayvalığı, dışarıdan çok içeride yaşanır. Ama bu “kapanmak” değil, derinleşmek demektir. 4) Evde Soba / Isı Kaynağı Başında Vakit Geçirmek Birçok evde hâlâ soba ya da benzeri ısı kaynakları kullanılır. Isınmanın etrafında toplanmak, Ayvalık’ta kışın en güçlü ritüellerindendir. Çay demlenir, kitap açılır, konuşmalar uzar. Isı sadece bedeni değil, mekânı da bir araya getirir. 5) Kış Mutfağını Keşfetmek Kışın mutfak değişir: çorbalar artar, fırın yemekleri çoğalır, zeytinyağlılar masada kalıcı olur. Kurutulmuş otlar, bakliyatlar, ev yapımı soslar devreye girer. Kış mutfağı, yazın hafifliğine karşılık doyurucu ve sakin bir denge kurar. 6) Kitapla Mekân Eşleştirmek Ayvalık’ta kış, okuma mevsimidir. Taş duvarlı bir evde, deniz sesinin hafifçe duyulduğu bir köşede okumak; kitabın ritmini değiştirir. Romanlar yavaşlar, denemeler derinleşir. Okuma, burada “boş zaman” değil, günün ana faaliyeti olabilir. 7) Sessiz Bir Kafede Oturmak Kışın açık kalan kafeler daha azdır ama daha sakindir. Müzik kısık, sohbet düşük tondadır. Pencere kenarında oturup dışarıyı izlemek başlı başına bir aktivitedir. Kış kafeleri, Ayvalık’ta “görünmeden var olma” sanatını öğretir. Kışın iç mekânlarda seni en çok ne rahatlatır: sıcaklık mı, sessizlik mi, kitap mı, bir içecek mi?

Ayvalık’ta kış, dışarıdan çok içeride yaşanır. Sokaklar sakinleşirken evler canlanır. Kış aylarında Ayvalık evlerinde hayat ritmi değişir: Sobanın etrafında toplanılır Uzun sofralar kurulur Çay demlenir, kahve ağır ağır içilir Sohbet uzar, televizyon kısılır Sobayla ısınma hâlâ birçok evde devam eder. Bu sadece ekonomik bir tercih değil; aynı zamanda bir alışkanlık ve konfor meselesidir. Sobanın başında oturmak, Ayvalık’ta kışın en temel ritüellerinden biridir. Kış mutfağı da farklıdır: Zeytinyağlılar daha sık yapılır Otlar kurutulmuş hâliyle sofraya girer Çorbalar çoğalır Fırın yemekleri öne çıkar Ayvalık’ta kışın pazar gezmek bile ayrı bir ritüeldir. Tezgâhlar daha küçüktür ama sohbet daha boldur. Pazarcı seni tanır, sen pazarcıyı. “Bugün ne pişireceksin?” sorusu alışverişin parçasıdır. Kış, Ayvalık’ta yerelliğin en görünür olduğu mevsimdir. Yazın kaybolan yüzler geri gelir. Kasaba, kendi kendine kalır. Bir de kış akşamları vardır. Erken iner. Saat altı gibi hava kararır ama bu bir kapanış değil, içe dönüş çağrısıdır. Ayvalık’ta kışın hayat küçülür ama derinleşir. Kışın seni en çok rahatlatan ritüel hangisi: soba, çorba, uzun sohbetler?

Yeni yılın ikinci günü, çoğu zaman sessiz geçer. İlk günün heyecanı biraz çekilmiştir, takvim hâlâ tertemizdir ama hayat yavaş yavaş kendini hatırlatmaya başlar. Bugün büyük hedefler yazma günü değil. Bugün “Bu yıl kim olacağım?” sorusu da sorulmaz. Bugün daha sade, daha gerçek bir soru var: “Bu yıla neleri yanımda taşıyorum?” Çünkü fark etmeden her yıla bir şeylerle gireriz: - Alışkanlıklar - Düşünme biçimleri - Ertelenmiş kararlar - “Ben hep böyleyim” dediğimiz cümleler Bazıları işimize yarar. Bazıları sadece yük olur. 2026’nın ikinci günü, bir çanta boşaltma günü gibi düşünülebilir. Masaya her şeyi dökmeden, sadece içinden bir tanesini seçmek yeterli: 👉 Bu yıl artık taşımak istemediğim bir şey ne? – Sürekli acele etme hâli mi? – Her şeye yetişme baskısı mı? – Kendini açıklama zorunluluğu mu? – “Sonra yaparım” cümlesi mi? Ayvalık’ta yaşayanlar bilir: Fazla eşyayla dar sokakta yürünmez. Ya yük hafifletilir ya yol uzar. Yeni yıl da öyle. 2026’da yol uzun olabilir ama yük hafifse yürümek kolaylaşır. Bugün kendinden şunu isteme: “Bu yıl çok disiplinli olayım.” “Bu yıl mükemmel olayım.” Bugün şunu de: “Bu yıl daha yerinde olayım.” Yerinde kararlar. Yerinde duruşlar. Yerinde susmalar. Yerinde adımlar. İkinci gün, niyetin kök salmaya başladığı gündür. Sessizdir ama önemlidir. 2026’ya girerken yanında taşımak istemediğin tek şey ne? Bir kelimeyle yazabilirsin. Bugün küçük bir farkındalık yeter. Büyük değişimler zaten acele sevmez.

Takvim yaprağı değişti ama mesele bu değil. Asıl değişen şey, niyet. Bugün büyük kararlar alma günü değil. “Bu yıl her şeyi değiştireceğim” deme zorunluluğu da yok. Bugün, sadece durup bakma günü. 2026’nın ilk günü… Bir kasabanın sabahı gibi düşün: Sokaklar sessiz, ışık yumuşak, hava henüz ne sıcak ne soğuk. Her şey mümkün ama hiçbir şey acele etmiyor. Bu yılın ilk gününde Ayvalık gibi olmak iyi bir fikir: – Yavaş ama kararlı – Gösterişsiz ama derin – Gürültüsüz ama anlamlı Bugün kendine şunu sorman yeterli: “Bu yıl neyi büyütmek istiyorum?” Daha çok üretmek değil belki.Daha çok paylaşmak değil.Daha çok yapmak da değil. Belki: - Daha temiz bir yaşam ritmi - Daha sade bir gündelik akış - Daha samimi ilişkiler - Daha yerinde kararlar 2026, “fazlası” yılı olmak zorunda değil.Bazen en büyük ilerleme, fazlalıkları bırakmakla olur. Yeni yılın ilk günü şunu hatırlatır: Geçmiş bitmedi, sadece yerini değiştirdi. Yanlışlar silinmedi, ama ders oldular. Yorgunluk kaybolmadı, ama artık adı kondu. Bugün mucize bekleme. Bugün zemin hazırla. Toprağın dinlendiği günler vardır; Ayvalık’ta kışın zeytinlikler gibi… Dışarıdan bakınca hareketsiz görünür ama aslında içeride büyük bir hazırlık vardır. 2026 da öyle başlasın: Sessiz, sağlam, köklü. Bu yıl için tek kelime seçecek olsan ne olurdu? (“Hız” değil mesela… belki “denge”, “derinlik”, “istikrar” gibi.) Bu yılın ilk günü kutlu olsun.Gösterişli değil, gerçek olsun.