Aynı fotoğraftaki gibi... Sessiz, sakin, huzurlu...

Yeni yılın ikinci günü, çoğu zaman sessiz geçer. İlk günün heyecanı biraz çekilmiştir, takvim hâlâ tertemizdir ama hayat yavaş yavaş kendini hatırlatmaya başlar. Bugün büyük hedefler yazma günü değil. Bugün “Bu yıl kim olacağım?” sorusu da sorulmaz. Bugün daha sade, daha gerçek bir soru var: “Bu yıla neleri yanımda taşıyorum?” Çünkü fark etmeden her yıla bir şeylerle gireriz: - Alışkanlıklar - Düşünme biçimleri - Ertelenmiş kararlar - “Ben hep böyleyim” dediğimiz cümleler Bazıları işimize yarar. Bazıları sadece yük olur. 2026’nın ikinci günü, bir çanta boşaltma günü gibi düşünülebilir. Masaya her şeyi dökmeden, sadece içinden bir tanesini seçmek yeterli: 👉 Bu yıl artık taşımak istemediğim bir şey ne? – Sürekli acele etme hâli mi? – Her şeye yetişme baskısı mı? – Kendini açıklama zorunluluğu mu? – “Sonra yaparım” cümlesi mi? Ayvalık’ta yaşayanlar bilir: Fazla eşyayla dar sokakta yürünmez. Ya yük hafifletilir ya yol uzar. Yeni yıl da öyle. 2026’da yol uzun olabilir ama yük hafifse yürümek kolaylaşır. Bugün kendinden şunu isteme: “Bu yıl çok disiplinli olayım.” “Bu yıl mükemmel olayım.” Bugün şunu de: “Bu yıl daha yerinde olayım.” Yerinde kararlar. Yerinde duruşlar. Yerinde susmalar. Yerinde adımlar. İkinci gün, niyetin kök salmaya başladığı gündür. Sessizdir ama önemlidir. 2026’ya girerken yanında taşımak istemediğin tek şey ne? Bir kelimeyle yazabilirsin. Bugün küçük bir farkındalık yeter. Büyük değişimler zaten acele sevmez.

Takvim yaprağı değişti ama mesele bu değil. Asıl değişen şey, niyet. Bugün büyük kararlar alma günü değil. “Bu yıl her şeyi değiştireceğim” deme zorunluluğu da yok. Bugün, sadece durup bakma günü. 2026’nın ilk günü… Bir kasabanın sabahı gibi düşün: Sokaklar sessiz, ışık yumuşak, hava henüz ne sıcak ne soğuk. Her şey mümkün ama hiçbir şey acele etmiyor. Bu yılın ilk gününde Ayvalık gibi olmak iyi bir fikir: – Yavaş ama kararlı – Gösterişsiz ama derin – Gürültüsüz ama anlamlı Bugün kendine şunu sorman yeterli: “Bu yıl neyi büyütmek istiyorum?” Daha çok üretmek değil belki.Daha çok paylaşmak değil.Daha çok yapmak da değil. Belki: - Daha temiz bir yaşam ritmi - Daha sade bir gündelik akış - Daha samimi ilişkiler - Daha yerinde kararlar 2026, “fazlası” yılı olmak zorunda değil.Bazen en büyük ilerleme, fazlalıkları bırakmakla olur. Yeni yılın ilk günü şunu hatırlatır: Geçmiş bitmedi, sadece yerini değiştirdi. Yanlışlar silinmedi, ama ders oldular. Yorgunluk kaybolmadı, ama artık adı kondu. Bugün mucize bekleme. Bugün zemin hazırla. Toprağın dinlendiği günler vardır; Ayvalık’ta kışın zeytinlikler gibi… Dışarıdan bakınca hareketsiz görünür ama aslında içeride büyük bir hazırlık vardır. 2026 da öyle başlasın: Sessiz, sağlam, köklü. Bu yıl için tek kelime seçecek olsan ne olurdu? (“Hız” değil mesela… belki “denge”, “derinlik”, “istikrar” gibi.) Bu yılın ilk günü kutlu olsun.Gösterişli değil, gerçek olsun.

Kasabamızda yeni yıl ruhu bir başka 🙈 şaka bir yana büyük şehir ışıklarının uğramadığı, büyük , şatafatlı etkinliklerin yerine sokak arası sıcak eğlencelerin olduğu ve her şeye rağmen içimizdeki umudu koruduğumuz bir akşamla karşılıyoruz yeni yılı. Keyifle gelsin...

Ayvalık’ta geçen romanları bugün yeniden okumak, aslında yavaşlamayı öğrenmek gibidir. Bu metinlerde olaydan çok durum, sonuçtan çok his vardır. Günümüz okuru için bu, büyük bir lüks. Bu başlık altında Ayvalık’ı doğrudan anlatan klasiklerin yanında, Ayvalık’ta okunması çok yakışan romanları da listelemek gerekir. Çünkü bazı kitaplar vardır; mekânı değiştirdiğinde anlamı derinleşir. 📖 Okuma Önerileri (Mekânla Diyalog Kuranlar) - Kırlangıçlar / Sabahattin Ali Doğrudan Ayvalık’ta geçmese de Ege’nin savaş, göç ve insan hikâyelerini ele alır. Ayvalık bağlamında okunduğunda metin genişler. - Zeytin Ağacı / Courtney Miller Santo Mekân olarak farklı coğrafyalar olsa da zeytin, bellek ve kökler teması Ayvalık’la güçlü bir bağ kurar. Ayvalık’ta okunduğunda semboller daha görünür olur. Bu romanları Ayvalık’ta okurken okur şunu fark eder: Metinle mekân arasında görünmez bir diyalog başlar. Deniz, rüzgâr, zeytinlikler; cümlelerin altını çizer. Ayvalık’ta geçen romanları okumak, bir edebiyat turu değildir. Bu, okurun kendisiyle yaptığı bir yolculuktur. Ayvalık’ta okumayı seçsen, daha çok hangi tür sana eşlik ederdi: roman mı, anı mı, deneme mi?