Het Surinaams museum in amsterdam
Mijn ervaring in het Surinaams museum Vandaag stapte ik het Surinaams museum binnen… En wat ik daar voelde, ging dieper dan alleen kijken. Het was leerzaam. Je ziet de geschiedenis niet alleen, je voelt het. Van onze voorouders, hun kracht, hun strijd, hun overleving. Dingen die je eigenlijk al weet… maar daar pas écht binnenkomen. Het was emotioneel. Sommige momenten raakten me stil. Beelden, verhalen, namen… Het besef van wat er is gebeurd met ons volk, met onze rootz. Je draagt het ineens zwaarder, maar ook bewuster. En ja… het bracht ook boosheid. Boosheid om onrecht. Boosheid om wat ons is aangedaan. Maar ook boosheid omdat veel mensen dit nog steeds niet écht begrijpen of erkennen. Maar tegelijk… voelde ik ook kracht. Want ondanks alles… zijn wij er nog. Sterker, wij dragen kennis, cultuur en spirit met ons mee. Dit museum was geen uitje. Het was een confrontatie. Een herinnering. En een wake-up. Ik raad het velen aan… Neem de tijd. Ga door alle lagen heen. Voel wat lange tijd verborgen is gehouden. Mijn dank is groot… Aan een ieder die dit museum tot stand heeft gebracht. Dit is meer dan een plek — dit is bewustwording.