Pod koniec lata zwykle żałuję, że minęło tak szybko i nie wykorzystałam go w pełni. Dziewięć miesięcy zimy, a potem ciach i po lecie. Nie zawsze idealny odpoczynek to egzotyczny wyjazd na cały lipiec i sierpień. Dlatego trzeba łapać cudne chwile, póki są. Zrobiłam listę małych rzeczy, które chcę naprawdę przeżyć. Oto ona: - spływ kajakowy po Wkrze z Pomiechówka - plażowanie nad Wislą - gra w badmintona - noc w namiocie - basen lub inne kąpielisko; znacie Kałuszyn (godzina od Warszawy) - domowe lody - kąpiel w jeziorze poi zachodzie słońca - zbieranie czarnych jagód w lesie - ognisko - wyprawa rowerowa - park linowy Teraz kolej na Was. 😊 Co powinno koniecznie znaleźć się na takiej letniej liście? Napiszcie w komentarzu choć jeden pomysł. Może wspólnie stworzymy największą listę letnich przygód, z której każdy wybierze coś dla siebie.

Jaka jest najlepsza porada biznesowa, jaką kiedykolwiek dostałaś?

Miałam ostatnio rozmowę, która dała mi sporo do myślenia o networkingu, zaufaniu i rekomendacjach. Po skończonym kursie umówiłam się z dwiema osobami z naszej grupy na spotkanie - konkretnie po to, żeby zastanowić się, czy da się zrobić razem coś zawodowo. Znaliśmy się więc nie tylko z Internetu. Spędziliśmy wcześniej kilkanaście godzin przy jednym stole podczas szkolenia offline, rozmawiając, pracując razem, obserwując się nawzajem w różnych sytuacjach. Dla mnie to już było całkiem sporo. Na tyle, żeby poczuć: czy mam z kimś flow,czy podoba mi się sposób, w jaki myśli i działa, czy widzę przestrzeń do dalszego kontaktu albo współpracy. Podczas tej rozmowy usłyszałam jednak dwie rzeczy, które mnie zatrzymały. Pierwsza: „Przed spotkaniem pytałem o Ciebie znajomych. Sprawdziłem Cię.” Przyznam - było to dla mnie zaskakujące. Trochę niewygodne. Ale też… z biznesowego punktu widzenia bardzo racjonalne. Druga była jeszcze ciekawsza. Usłyszałam mniej więcej: „Mogę Cię kiedyś polecić… ale dopiero kiedy zobaczę, że sama potrafisz zdobywać klientów.” I znowu - moja pierwsza reakcja była mieszana. Bo z jednej strony pomyślałam: przecież często polecamy ludzi dlatego, że ich poznaliśmy osobiście, dobrze nam się z nimi rozmawiało, zrobili na nas dobre wrażenie. Tak działa przecież duża część networkingu. Ale z drugiej strony: czy to naprawdę wystarczy, żeby polecić kogoś swoim nazwiskiem? Czy dobra rozmowa i intuicja wystarczą? Czy potrzebne są dowody działania, efekty, klienci, doświadczenie? I zaczęłam się zastanawiać: co dla Was jest momentem, w którym rekomendujecie kogoś dalej? Co musi się wydarzyć, żeby powiedzieć :„tak — mogę tę osobę polecić”? Wystarczy osobiste poznanie? Dobre wrażenie? Wspólne doświadczenie? A może dopiero konkretne rezultaty? Bardzo jestem ciekawa, jak Wy to czujecie, szczególnie w biznesie opartym na relacjach 👇 Dajcie znać w komentarzu.

Jeśli prelekcja o Human Design zrobiła na Tobie wrażenie, jest więcej. Trwa właśnie Oracle Cards Magic Summit na Skool. Na żywo i nagrania. Bezpłatne materiały do pobrania. Tematy: Akasha, astrologia, archetypy, alignment energetyczny, intuicja w biznesie. Dla tych, które wiedzą, że dane i strategie to nie wszystko. Jestem tam. Polecam. Dołącz tutaj: → https://www.skool.com/oracle/about?ref=5c045e901bcf40edaae2147484ca6877

Córka powiedziała mi wczoraj, że podziwia, ile umiem ugotować i upiec. Brzmiało to jak komplement dla sprawnej gospodyni domowej. Nie dla kobiety, która właśnie opublikowała książki na Amazon KDP, sama stawia strony internetowe przy pomocy AI, sprzedaje produkty cyfrowe i właśnie ukończyła certyfikację na mediatora. Ona o tym nie wie. Widzi to, co widzi - mamę przy garach. Zacznijmy od czegoś małego. 👇 Napisz w komentarzu: z czego jesteś dumna zawodowo, a Twoje dzieci (lub inni bliscy) nie mają o tym pojęcia i nie potrafią tego docenić.