Mijn laatste perspectief....., voorlopig.
De gebroken spiegel.
Onlangs ontmoette ik een vriend tegen wie ik opkijk.
In mijn ogen is hij wijs, intellectueel, een zwarte leider, een voorbeeld en alle andere superlatieven die je maar kunt bedenken.
Die dicht ik hem met liefde toe.
En toen kwam het, hij zei; "Alles komt uit de zwarte mens!
Wit heeft geen ziel, geen cultuur.
Een afgeleide, surrogaat, not the real deal... Etc..." Dat is wat WIT is.....
Dit resoneerde totaal niet bij mij.
En toen kwam dit perspectief: Als WIT uit ZWART komt, is ZWART dan niet verantwoordelijk voor wat WIT is?!
Mijns inziens zijn zowel WIT als ZWART de weg kwijt.
Als wit en zwart elkaar erkennen dan onstaat er iets moois.
Aangezien dit nooit zal gebeuren moeten we het doen met de scherven van de gebroken spiegel.