Czarna dziura na resztki moich ambicji. Patrzę, jak moje plany na trening i naukę języka zdychają w męczarniach, podczas gdy ja po raz piętnasty sprawdzam, czy ten sam kot dalej nie umie wskoczyć na lodówkę.

Festiwal kreatywnej mitomanii. Podziwiam ten kunszt: przesunięcie sterty brudnych gaci o centymetr poza kadr, żeby udawać, że pije się kawę w luksusowym lofcie, a nie w zagraconej kawalerce.

Instytut dowartościowania cudzą głupotą. Nic tak nie poprawia humoru po ciężkim dniu, jak analiza „eksperckich” teorii wygłaszanych przez osoby, których jedynym osiągnięciem jest opanowanie filtrów upiększających.

Trójkąt bermudzki produktywności. Wchodzę sprawdzić pogodę, budzę się 40 minut później na profilu gościa, który rzeźbi w arbuzach, czując, jak moje IQ i chęci do pracy powoli opuszczają budynek.

Kocham Instagram!