Η εναρμόνιση (attunement) είναι η ικανότητα να συντονιζόμαστε με την εσωτερική συναισθηματική κατάσταση του άλλου και όχι μόνο με ό,τι κάνει.
👉Ο Daniel Stern (1985) την περιέγραψε στη σχέση γονέα και βρέφους. Όταν ένα βρέφος βγάζει ένα ενθουσιώδες «άαα!» βλέποντας ένα παιχνίδι, η μητέρα δεν επαναλαμβάνει τον ήχο, αλλά απαντά με ένα κούνημα των ώμων που κρατά όσο και το «άαα!». Δεν είναι μίμηση, είναι απόδοση του ίδιου συναισθήματος με άλλο τρόπο. Έτσι το βρέφος νιώθει ότι αυτό που ζει μέσα του μπορεί να το καταλάβει κάποιος.
👉Στους ενήλικες η εναρμόνιση εμφανίζεται ως η αίσθηση ότι ο άλλος «με πιάνει» πριν μιλήσω. Ο σύντροφος καταλαβαίνει από τη φωνή ότι η μέρα ήταν δύσκολη και ετοιμάζει ένα τσάι αντί να ρωτήσει. Η φροντίδα προσφέρεται πριν ζητηθεί, επειδή οι δύο μοιράζονται κοινούς συναισθηματικούς ρυθμούς. Δεν είναι ούτε διαρκής ούτε τέλεια, και αυτό που μετράει είναι να επιστρέφουμε και να επιδιορθώνουμε τις αστοχίες.
3 μικρές συμβουλές
✔Παρατήρησε πριν απαντήσεις: τόνο φωνής, ρυθμό, στάση σώματος, όχι μόνο λόγια.
✔Έλεγξε, μην υποθέτεις: ένα «μου φαίνεσαι κουρασμένος, έχω δίκιο;» αφήνει τον άλλον να σε διορθώσει.
✔ Επιδιόρθωνε τις αστοχίες: αν δεν κατάλαβες, ξαναγύρισε και πες το.
❓Πότε νιώσατε τελευταία φορά ότι κάποιος σας κατάλαβε χωρίς να χρειαστεί να του εξηγήσετε τίποτα;
Βιβλιογραφική αναφορά
Stern, D. N. (1985). The interpersonal world of the infant: A view from psychoanalysis and developmental psychology. Basic Books.