Activity
Mon
Wed
Fri
Sun
Dec
Jan
Feb
Mar
Apr
May
Jun
Jul
Aug
Sep
Oct
Nov
What is this?
Less
More

Owned by Κωνσταντίνος

Ο σκοπός της ομάδας είναι να ενώσει τη θεωρία της ψυχοθεραπείας με την πραγματικότητα της ψυχοθεραπείας. https://www.fissas.gr/

59 contributions to Ψυχοθεραπεία στην Πράξη
Μη δουλεύεις μόνος σου !
👉Η μελέτη της Andrea Celenza (2007) αμφισβητεί τον μύθο ότι οι θεραπευτές που παραβιάζουν τα όρια είναι απαραίτητα σοβαρά διαταραγμένοι. Αναδεικνύει την κοινωνική και επαγγελματική απομόνωση ως έναν από τους βασικότερους προδιαθεσικούς παράγοντες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και πιο επιβαρυμένες περιπτώσεις. Όταν ένας επαγγελματίας εργάζεται αποκλειστικά στον ιδιωτικό του χώρο, αποκομμένος από συναδέλφους ή σταθερή κλινική εποπτεία, το θεραπευτικό δωμάτιο μετατρέπεται σε ένα κλειστό σύστημα. Σε περιόδους δικής του προσωπικής κρίσης ή έντονης μοναξιάς, η απομόνωση τον καθιστά ευάλωτο, γιατί στερείται το «εξωτερικό μάτι» που διασφαλίζει την κλινική αντικειμενικότητα και την ικανότητα αναστοχασμού. 👉Υπό αυτές τις συνθήκες η δυναμική της θεραπείας αλλοιώνεται. Ο ασθενής, που συχνά εξιδανικεύει τον ειδικό, μετατρέπεται ασυνείδητα στη μοναδική πηγή από την οποία ο θεραπευτής αντλεί την αίσθηση ότι είναι σημαντικός και αποδεκτός. Αυτή η σιωπηλή αντιστροφή των ρόλων οδηγεί στον λεγόμενο «ολισθηρό δρόμο» (slippery slope). Οι παραβιάσεις δεν συμβαίνουν ξαφνικά, αλλά ξεκινούν με μικρές, φαινομενικά αθώες αποκλίσεις από το πλαίσιο. Υπερβολικές αυτοαποκαλύψεις, αδικαιολόγητες παρατάσεις της συνεδρίας ή αλλαγές στους κανόνες επικοινωνίας εκλογικεύονται ως ενίσχυση της θεραπευτικής συμμαχίας, ενώ στην πραγματικότητα εξυπηρετούν τις ανικανοποίητες ανάγκες του επαγγελματία. ☝Η σταθερή εποπτεία, λοιπόν, δεν είναι απλώς εκπαιδευτικό εργαλείο αλλά αναγκαία άγκυρα ασφαλείας για κάθε θεραπευτή. Ο επόπτης λειτουργεί ως ένα δεύτερο μάτι που εντοπίζει εγκαίρως τα τυφλά σημεία. Έτσι ο επαγγελματίας αναγνωρίζει πότε οι δικές του ελλείψεις εισβάλλουν στο δωμάτιο, προστατεύοντας τον ασθενή και τη δική του επαγγελματική ακεραιότητα. Celenza, A. (2007). Sexual boundary violations: Therapeutic, supervisory, and academic contexts . Jason Aronson.
1
0
Μη δουλεύεις μόνος σου !
Όταν σβήνει το φως, ποιον φοβόμαστε;
👉Κάποιοι από εσάς ίσως θυμάστε τη σειρά «Η Ζώνη του Λυκόφωτος». Η επιτυχία της οφείλεται στο ότι παρέκαμπτε τη λογική και τις συνειδητές μας άμυνες. Από ψυχαναλυτική σκοπιά, λειτουργούσε ως ένας ασφαλής χώρος όπου οι θεατές επεξεργάζονταν άγχη που αλλιώς θα ήταν δύσκολο να αντέξουν, ακριβώς επειδή το «περιτύλιγμα» ήταν η επιστημονική φαντασία. Ο Rod Serling αξιοποίησε με μαεστρία αυτό που ο Freud (1919/1955) ονόμασε «Ανοίκειο»: την τρομακτική αίσθηση όταν κάτι απολύτως οικείο γίνεται ξαφνικά ξένο και απειλητικό. Ο θεατής έβλεπε συνηθισμένους ανθρώπους σε καταστάσεις όπου η λογική ανατρέπεται και ερχόταν αντιμέτωπος με το δικό του ασυνείδητο και τον φόβο της απώλειας ελέγχου, αλλά από απόσταση που του επέτρεπε να τον αντέξει. 👉Στα περισσότερα επεισόδια ο πραγματικός κίνδυνος δεν ήταν κάποιο τέρας, αλλά τα κρυμμένα κομμάτια του ίδιου του ανθρώπου: η παράνοια, η απληστία, οι ενοχές. Στο επεισόδιο «Τα τέρατα έρχονται στη λεωφόρο Μέιπλ» (1960), μια φιλήσυχη γειτονιά μένει ξαφνικά χωρίς ρεύμα και χωρίς επικοινωνίες. Η αβεβαιότητα γίνεται ανυπόφορη και η ανάγκη για έναν υπεύθυνο επιτακτική. Αρκεί η φήμη ότι ένας εξωγήινος κρύβεται ανάμεσά τους: ο φόβος βρίσκει στόχο, ο πρώτος που φαίνεται λίγο διαφορετικός γίνεται ο ύποπτος και οι γείτονες στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου. Το κακό αποβάλλεται από τον εαυτό και τοποθετείται στον «άλλον». Το πιο ενδιαφέρον είναι το τέλος. Δύο εξωγήινοι παρακολουθούν από ψηλά και συμπεραίνουν ότι δεν χρειάζεται να επιτεθούν: αρκεί να «κόψουν το ρεύμα», να διαταράξουν τη ρουτίνα, και οι άνθρωποι θα αυτοκαταστραφούν. ☝ Έπειτα μιλά ο ίδιος ο Serling και λέει ότι τα όπλα της κατάκτησης μπορεί να είναι απλώς σκέψεις, στάσεις και προκαταλήψεις που βρίσκονται στο μυαλό των ανθρώπων, και ότι αυτά δεν περιορίζονται στη Ζώνη του Λυκόφωτος. Εκεί καταργείται η ασφαλής απόσταση. Ο θεατής, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ανακουφιζόταν επειδή τα τέρατα ήταν «εκεί έξω», καλείται να δει ότι το τέρας δεν ανήκει στη μυθοπλασία. - Όταν ένας άνθρωπος ή μια ομάδα σας προκαλεί έντονο φόβο, ρωτήστε τι σας θυμίζει και τι από εσάς μπορεί να βλέπετε πάνω του/τους. - Μην ακολουθείτε τη βεβαιότητα της ομάδας μόνο επειδή ακούγεται δυνατά. Μια μικρή παύση πριν δράσετε προστατεύει. - Παρατηρήστε ποια ιστορία τρόμου σας ταράζει περισσότερο και γιατί, γιατί συχνά δείχνει τι ζητά να επεξεργαστείτε.
Όταν σβήνει το φως, ποιον φοβόμαστε;
@Σουλη Σταματιου Σας ευχαριστώ πολύ που μοιραστήκατε κάτι τόσο προσωπικό.Αυτή η αίσθηση ότι «δεν μπορώ να κάνω κάτι» και ότι χάνεται ο έλεγχος είναι από τα πιο δύσκολα συναισθήματα που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος, ειδικά όταν πρόκειται για τους δικούς μας ανθρώπους.
Webinar διαθέσιμο στο Classroom: Μοτίβα μεταβίβασης στη Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία
👉Tο webinar με θέμα «Μοτίβα μεταβίβασης στη Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία» έχει πλέον ανέβει στην πλατφόρμα. Σε αυτό το μάθημα προσπαθούμε να αναλύσουμε 5 μοτίβα μεταβίβασης και πώς μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε ως κλινικό εργαλείο για να καταλάβουμε ουσιαστικά τους θεραπευόμενους μας, συνδέοντας τη θεωρία με την κλινική πράξη. 🕕Η συνολική διάρκεια του webinar είναι περίπου 90 λεπτά. Για να γίνει η παρακολούθηση πιο πρακτική και ξεκούραστη, το έχω χωρίσει σε τρεις διακριτές ενότητες. Έτσι, ο καθένας μπορεί να παρακολουθήσει ένα πιο μικρό κομμάτι τη φορά και στον δικό του ρυθμό. 📝Μαζί με τα βίντεο παρέχονται αναλυτικές σημειώσεις βασισμένες στην παρουσίαση (PPT), καθώς και προτεινόμενη βιβλιογραφία, τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά, για όποιον θέλει να διαβάσει κάτι παραπάνω. 🔐 Μπορείτε να το βρείτε στην ενότητα Classroom της κοινότητάς μας. Από εκεί μπορείτε εύκολα να το ξεκλειδώσετε. Καλή παρακολούθηση !
@Παναγιώτα Καπερνεκα Σας ευχαριστώ παρά πολύ για σχόλια σας και ελπίζω να σας βοήθησα στην κλινική σας εργασία
Γιατί μια τυπική υπογραφή δεν αρκεί για την πρόληψη του αυτοκτονικού κινδύνου στην ψυχοθεραπεία;
👉Τα «συμβόλαια μη-αυτοκτονίας», στα οποία ο θεραπευόμενος υπογράφει ή υπόσχεται ότι δεν θα κάνει κακό στον εαυτό του, έχουν εγκαταλειφθεί σε μεγάλο βαθμό από τη σύγχρονη κλινική πρακτική. ✔ Η έρευνα δεν στηρίζει την αποτελεσματικότητα των «συμβολαίων μη-αυτοκτονίας» (Rudd et al., 2006). Ο λόγος είναι πρακτικός: όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται σε βαθύ ψυχικό πόνο, μια τυπική υπόσχεση δεν αρκεί για να ανακόψει την παρόρμηση. Είναι σαν να ζητάμε από κάποιον που υποφέρει να δεσμευτεί απλώς ότι δεν θα νιώθει πόνο. Αντί αυτού, σήμερα χρησιμοποιούμε το «Σχέδιο Ασφάλειας» (Safety Plan), το οποίο δεν απαιτεί γενικές υποσχέσεις, αλλά δημιουργεί ένα πρακτικό πλάνο δράσης με συγκεκριμένα βήματα (π.χ. «σε ποιους ανθρώπους ή δομές θα τηλεφωνήσω όταν νιώσω απελπισία»). 👉Δυστυχώς τα συμβόλαια αυτά δημιουργούν ψευδή αίσθηση ασφάλειας στον θεραπευτή και μπορεί να μειώσουν την εγρήγορσή του. Όπως συχνά τονίζω στις εποπτείες με νέους θεραπευτές, ένα υπογεγραμμένο χαρτί μπορεί να κάνει τον ειδικό να επαναπαυθεί. Αυτός ο εφησυχασμός είναι επικίνδυνος, καθώς η ψυχολογική κατάσταση ενός ανθρώπου είναι δυναμική και μπορεί να επιδεινωθεί ξαφνικά. Έχετε πιάσει ποτέ τον εαυτό σας να νιώθει αυτόν τον επικίνδυνο «εφησυχασμό» στην κλινική σας πρακτική, ίσως μετά από μια απλή προφορική διαβεβαίωση ενός θεραπευόμενου; Rudd, M. D., Mandrusiak, M., & Joiner, T. E. (2006). The case against no-suicide contracts: The commitment to treatment statement as a practice alternative. Journal of Clinical Psychology, 62(2), 243–251. https://doi.org/10.1002/jclp.20227
Εναρμόνιση (attunement), η τέχνη να καταλαβαίνεις χωρίς να σου εξηγήσουν, με 3 συμβουλές
Η εναρμόνιση (attunement) είναι η ικανότητα να συντονιζόμαστε με την εσωτερική συναισθηματική κατάσταση του άλλου και όχι μόνο με ό,τι κάνει. 👉Ο Daniel Stern (1985) την περιέγραψε στη σχέση γονέα και βρέφους. Όταν ένα βρέφος βγάζει ένα ενθουσιώδες «άαα!» βλέποντας ένα παιχνίδι, η μητέρα δεν επαναλαμβάνει τον ήχο, αλλά απαντά με ένα κούνημα των ώμων που κρατά όσο και το «άαα!». Δεν είναι μίμηση, είναι απόδοση του ίδιου συναισθήματος με άλλο τρόπο. Έτσι το βρέφος νιώθει ότι αυτό που ζει μέσα του μπορεί να το καταλάβει κάποιος. 👉Στους ενήλικες η εναρμόνιση εμφανίζεται ως η αίσθηση ότι ο άλλος «με πιάνει» πριν μιλήσω. Ο σύντροφος καταλαβαίνει από τη φωνή ότι η μέρα ήταν δύσκολη και ετοιμάζει ένα τσάι αντί να ρωτήσει. Η φροντίδα προσφέρεται πριν ζητηθεί, επειδή οι δύο μοιράζονται κοινούς συναισθηματικούς ρυθμούς. Δεν είναι ούτε διαρκής ούτε τέλεια, και αυτό που μετράει είναι να επιστρέφουμε και να επιδιορθώνουμε τις αστοχίες. 3 μικρές συμβουλές ✔Παρατήρησε πριν απαντήσεις: τόνο φωνής, ρυθμό, στάση σώματος, όχι μόνο λόγια. ✔Έλεγξε, μην υποθέτεις: ένα «μου φαίνεσαι κουρασμένος, έχω δίκιο;» αφήνει τον άλλον να σε διορθώσει. ✔ Επιδιόρθωνε τις αστοχίες: αν δεν κατάλαβες, ξαναγύρισε και πες το. ❓Πότε νιώσατε τελευταία φορά ότι κάποιος σας κατάλαβε χωρίς να χρειαστεί να του εξηγήσετε τίποτα; Βιβλιογραφική αναφορά Stern, D. N. (1985). The interpersonal world of the infant: A view from psychoanalysis and developmental psychology. Basic Books.
Εναρμόνιση (attunement), η τέχνη να καταλαβαίνεις χωρίς να σου εξηγήσουν, με 3 συμβουλές
@Σουλη Σταματιου Σας ευχαριστώ για τα σχόλια σας....
1-10 of 59
Κωνσταντίνος Φύσσας
5
196 points to level up
Ο Κωνσταντίνος Φύσσας είναι ψυχοθεραπευτής, κάτοχος MA και Διπλώματος στην Ψυχοθεραπεία και Συμβουλευτική από το Regent’s University London.

Active 2h ago
Joined Sep 25, 2026
Αθήνα