User
Write something
Pinned
Webinar διαθέσιμο στο Classroom: Μοτίβα μεταβίβασης στη Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία
👉Tο webinar με θέμα «Μοτίβα μεταβίβασης στη Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία» έχει πλέον ανέβει στην πλατφόρμα. Σε αυτό το μάθημα προσπαθούμε να αναλύσουμε 5 μοτίβα μεταβίβασης και πώς μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε ως κλινικό εργαλείο για να καταλάβουμε ουσιαστικά τους θεραπευόμενους μας, συνδέοντας τη θεωρία με την κλινική πράξη. 🕕Η συνολική διάρκεια του webinar είναι περίπου 90 λεπτά. Για να γίνει η παρακολούθηση πιο πρακτική και ξεκούραστη, το έχω χωρίσει σε τρεις διακριτές ενότητες. Έτσι, ο καθένας μπορεί να παρακολουθήσει ένα πιο μικρό κομμάτι τη φορά και στον δικό του ρυθμό. 📝Μαζί με τα βίντεο παρέχονται αναλυτικές σημειώσεις βασισμένες στην παρουσίαση (PPT), καθώς και προτεινόμενη βιβλιογραφία, τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά, για όποιον θέλει να διαβάσει κάτι παραπάνω. 🔐 Μπορείτε να το βρείτε στην ενότητα Classroom της κοινότητάς μας. Από εκεί μπορείτε εύκολα να το ξεκλειδώσετε. Καλή παρακολούθηση !
Pinned
Book Club: Ψυχολογία & Λογοτεχνία
«Ο Δήμιος του Έρωτα» – Irvin D. Yalom Από τον Νοέμβριο, η ΕΥΝΟΗΑ (https://eunoea.gr/) εγκαινιάζει ένα διαφορετικό Book Club. Κάθε δεκαπέντε ημέρες (και για 4 συναντήσεις) θα διαβάζουμε στο σπίτι μία επιλεγμένη ιστορία από το αγαπημένο βιβλίο του Irvin Yalom «Ο Δήμιος του Έρωτα» και θα συναντιόμαστε για να συζητήσουμε όσα μας άγγιξαν, μας προβλημάτισαν ή μας έκαναν να δούμε διαφορετικά τον εαυτό μας και τις σχέσεις μας. Θα μιλήσουμε για τη σκιά της κατάθλιψης, για τη σχέση με την εικόνα του σώματός μας, για το βάρος της μοναξιάς, αλλά και για τη λυτρωτική δύναμη που κρύβει η αποδοχή του εαυτού μας. Δεν χρειάζεται να έχεις ψυχολογικό υπόβαθρο — μόνο διάθεση να διαβάσεις, να ακούσεις και να μοιραστείς. Συχνά, το να ανακαλύπτεις ότι κάποιος άλλος πάλεψε με τα ίδια ερωτήματα με σένα είναι από μόνο του μια μορφή ανακούφισης. Εγγραφές --> https://eunoea.gr/product/book-club-psychologia-logotechnia-stin-evnoia/
10
0
Book Club: Ψυχολογία & Λογοτεχνία
Μη δουλεύεις μόνος σου !
👉Η μελέτη της Andrea Celenza (2007) αμφισβητεί τον μύθο ότι οι θεραπευτές που παραβιάζουν τα όρια είναι απαραίτητα σοβαρά διαταραγμένοι. Αναδεικνύει την κοινωνική και επαγγελματική απομόνωση ως έναν από τους βασικότερους προδιαθεσικούς παράγοντες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και πιο επιβαρυμένες περιπτώσεις. Όταν ένας επαγγελματίας εργάζεται αποκλειστικά στον ιδιωτικό του χώρο, αποκομμένος από συναδέλφους ή σταθερή κλινική εποπτεία, το θεραπευτικό δωμάτιο μετατρέπεται σε ένα κλειστό σύστημα. Σε περιόδους δικής του προσωπικής κρίσης ή έντονης μοναξιάς, η απομόνωση τον καθιστά ευάλωτο, γιατί στερείται το «εξωτερικό μάτι» που διασφαλίζει την κλινική αντικειμενικότητα και την ικανότητα αναστοχασμού. 👉Υπό αυτές τις συνθήκες η δυναμική της θεραπείας αλλοιώνεται. Ο ασθενής, που συχνά εξιδανικεύει τον ειδικό, μετατρέπεται ασυνείδητα στη μοναδική πηγή από την οποία ο θεραπευτής αντλεί την αίσθηση ότι είναι σημαντικός και αποδεκτός. Αυτή η σιωπηλή αντιστροφή των ρόλων οδηγεί στον λεγόμενο «ολισθηρό δρόμο» (slippery slope). Οι παραβιάσεις δεν συμβαίνουν ξαφνικά, αλλά ξεκινούν με μικρές, φαινομενικά αθώες αποκλίσεις από το πλαίσιο. Υπερβολικές αυτοαποκαλύψεις, αδικαιολόγητες παρατάσεις της συνεδρίας ή αλλαγές στους κανόνες επικοινωνίας εκλογικεύονται ως ενίσχυση της θεραπευτικής συμμαχίας, ενώ στην πραγματικότητα εξυπηρετούν τις ανικανοποίητες ανάγκες του επαγγελματία. ☝Η σταθερή εποπτεία, λοιπόν, δεν είναι απλώς εκπαιδευτικό εργαλείο αλλά αναγκαία άγκυρα ασφαλείας για κάθε θεραπευτή. Ο επόπτης λειτουργεί ως ένα δεύτερο μάτι που εντοπίζει εγκαίρως τα τυφλά σημεία. Έτσι ο επαγγελματίας αναγνωρίζει πότε οι δικές του ελλείψεις εισβάλλουν στο δωμάτιο, προστατεύοντας τον ασθενή και τη δική του επαγγελματική ακεραιότητα. Celenza, A. (2007). Sexual boundary violations: Therapeutic, supervisory, and academic contexts . Jason Aronson.
1
0
Μη δουλεύεις μόνος σου !
Όταν σβήνει το φως, ποιον φοβόμαστε;
👉Κάποιοι από εσάς ίσως θυμάστε τη σειρά «Η Ζώνη του Λυκόφωτος». Η επιτυχία της οφείλεται στο ότι παρέκαμπτε τη λογική και τις συνειδητές μας άμυνες. Από ψυχαναλυτική σκοπιά, λειτουργούσε ως ένας ασφαλής χώρος όπου οι θεατές επεξεργάζονταν άγχη που αλλιώς θα ήταν δύσκολο να αντέξουν, ακριβώς επειδή το «περιτύλιγμα» ήταν η επιστημονική φαντασία. Ο Rod Serling αξιοποίησε με μαεστρία αυτό που ο Freud (1919/1955) ονόμασε «Ανοίκειο»: την τρομακτική αίσθηση όταν κάτι απολύτως οικείο γίνεται ξαφνικά ξένο και απειλητικό. Ο θεατής έβλεπε συνηθισμένους ανθρώπους σε καταστάσεις όπου η λογική ανατρέπεται και ερχόταν αντιμέτωπος με το δικό του ασυνείδητο και τον φόβο της απώλειας ελέγχου, αλλά από απόσταση που του επέτρεπε να τον αντέξει. 👉Στα περισσότερα επεισόδια ο πραγματικός κίνδυνος δεν ήταν κάποιο τέρας, αλλά τα κρυμμένα κομμάτια του ίδιου του ανθρώπου: η παράνοια, η απληστία, οι ενοχές. Στο επεισόδιο «Τα τέρατα έρχονται στη λεωφόρο Μέιπλ» (1960), μια φιλήσυχη γειτονιά μένει ξαφνικά χωρίς ρεύμα και χωρίς επικοινωνίες. Η αβεβαιότητα γίνεται ανυπόφορη και η ανάγκη για έναν υπεύθυνο επιτακτική. Αρκεί η φήμη ότι ένας εξωγήινος κρύβεται ανάμεσά τους: ο φόβος βρίσκει στόχο, ο πρώτος που φαίνεται λίγο διαφορετικός γίνεται ο ύποπτος και οι γείτονες στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου. Το κακό αποβάλλεται από τον εαυτό και τοποθετείται στον «άλλον». Το πιο ενδιαφέρον είναι το τέλος. Δύο εξωγήινοι παρακολουθούν από ψηλά και συμπεραίνουν ότι δεν χρειάζεται να επιτεθούν: αρκεί να «κόψουν το ρεύμα», να διαταράξουν τη ρουτίνα, και οι άνθρωποι θα αυτοκαταστραφούν. ☝ Έπειτα μιλά ο ίδιος ο Serling και λέει ότι τα όπλα της κατάκτησης μπορεί να είναι απλώς σκέψεις, στάσεις και προκαταλήψεις που βρίσκονται στο μυαλό των ανθρώπων, και ότι αυτά δεν περιορίζονται στη Ζώνη του Λυκόφωτος. Εκεί καταργείται η ασφαλής απόσταση. Ο θεατής, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ανακουφιζόταν επειδή τα τέρατα ήταν «εκεί έξω», καλείται να δει ότι το τέρας δεν ανήκει στη μυθοπλασία. - Όταν ένας άνθρωπος ή μια ομάδα σας προκαλεί έντονο φόβο, ρωτήστε τι σας θυμίζει και τι από εσάς μπορεί να βλέπετε πάνω του/τους. - Μην ακολουθείτε τη βεβαιότητα της ομάδας μόνο επειδή ακούγεται δυνατά. Μια μικρή παύση πριν δράσετε προστατεύει. - Παρατηρήστε ποια ιστορία τρόμου σας ταράζει περισσότερο και γιατί, γιατί συχνά δείχνει τι ζητά να επεξεργαστείτε.
Όταν σβήνει το φως, ποιον φοβόμαστε;
Μήπως η «οριακή» δεν ήταν ποτέ διαταραχή προσωπικότητας;
Το Relational Sensitivity Project (Πρωτοβουλία για τη Σχεσιακή Ευαισθησία) που ιδρύθηκε από τον Orestis Zavlis με ιδρυτικά μέλη μεταξύ άλλων τους Peter Fonagy και Peter Tyrer, ζητά από τον ΠΟΥ να αφαιρέσει τον προσδιοριστή «οριακού τύπου» από την ενότητα των διαταραχών προσωπικότητας του ICD-11 και να αναγνωρίσει τη «Διαταραχή Σχεσιακής Ευαισθησίας» ως ξεχωριστή ψυχιατρική διάγνωση. 👉Η πρόταση στηρίζεται ρητά στην κλινική παρακαταθήκη του John Gunderson, ο οποίος είχε υποστηρίξει ότι ο πυρήνας της διαταραχής είναι η βαθιά διαπροσωπική υπερευαισθησία απέναντι στην απόρριψη και την εγκατάλειψη. Σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση, ο φόβος εγκατάλειψης, οι ασταθείς σχέσεις, η αστάθεια του εαυτού, η συναισθηματική αντιδραστικότητα, οι παρορμητικές προσπάθειες καταπράυνσης και οι αυτοτραυματισμοί είναι παράγωγα μιας πρωταρχικής ευαισθησίας στα σχεσιακά σήματα και όχι σταθερά, διάχυτα γνωρίσματα προσωπικότητας. Ενεργοποιούνται, κλιμακώνονται ή καταλαγιάζουν ανάλογα με το πώς το άτομο αντιλαμβάνεται τη διαθεσιμότητα ή την απόρριψη των σημαντικών προσώπων της ζωής του. ✔ Για τους κλινικούς, η πρόταση ενδιαφέρει πέρα από την ονοματολογία. Η έμφαση στη διακύμανση στον χρόνο ταιριάζει με όσα παρατηρούμε στη θεραπευτική σχέση και τοποθετεί τη σχέση στο επίκεντρο της κατανόησης και της παρέμβασης. Παραμένουν όμως ανοιχτά ερωτήματα: κατά πόσο η σχεσιακή ευαισθησία είναι ειδική για την Οριακή και πώς διακρίνεται από τη μετατραυματική διαταραχή (PTSD), καθώς και ποιες θα ήταν οι συνέπειες για την έρευνα, τη θεραπευτική πρακτική και την πρόσβαση σε υπηρεσίες. Προς το παρόν πρόκειται για πρόταση προς τον ΠΟΥ και όχι για υιοθετημένη αλλαγή. ❓Στη δική σας κλινική εμπειρία, η οριακή δυσκολία μοιάζει περισσότερο με σταθερή δομή προσωπικότητας ή με μια ευαισθησία που ενεργοποιείται μέσα στη σχέση; Relational Sensitivity Project. (2026). The Relational Sensitivity Project—A campaign to reform the ICD-11. Retrieved November 9, 2026, from https://relational-sensitivity.org/
Μήπως η «οριακή» δεν ήταν ποτέ διαταραχή προσωπικότητας;
1-30 of 60
powered by
Ψυχοθεραπεία στην Πράξη
Ο σκοπός της ομάδας είναι να ενώσει τη θεωρία της ψυχοθεραπείας με την πραγματικότητα της ψυχοθεραπείας.
https://www.fissas.gr/
Build your own community
Bring people together around your passion and get paid.
Powered by