❓Ένα από αυτά που με προβληματίζουν είναι η χρήση της λέξης «τοξικός». Την ακούω παντού και δεν είμαι βέβαιος τι εννοεί αυτός που τη λέει. Δεν είναι διάγνωση ούτε θεωρητική έννοια, γι' αυτό προσπαθώ να την αποκρυπτογραφήσω. Συνήθως δεν περιγράφει τον άλλον, αλλά το αποτέλεσμα που έχει η σχέση σε αυτόν που τη χρησιμοποιεί: νιώθει εξαντλημένος, μικρότερος, ένοχος και σε επιφυλακή. ❓Αν έπρεπε να αντικαταστήσετε τη λέξη «τοξικός» με μια περιγραφή αυτού που νοιώσατε, χωρίς να χαρακτηρίσετε τον άλλον, πώς θα ήταν;

Παλιότερα, όταν ένας θεραπευόμενος ήθελε να σταματήσει τη θεραπεία, έπρεπε συνήθως να το πει από κοντά ή έστω στο τηλέφωνο. 📱 Σήμερα, ένα απλό μήνυμα στο Viber ή στο WhatsApp —ή ακόμα και η πλήρης εξαφάνιση χωρίς καμία ενημέρωση— έχει γίνει πολύ συχνός τρόπος αποφυγής του αποχωρισμού. Ένα τυπικό «δεν θα συνεχίσω, ευχαριστώ για όλα» στην οθόνη του κινητού προστατεύει τον θεραπευόμενο από τη δυσκολία να εκφράσει θυμό, απογοήτευση ή φόβο για το κλείσιμο, αλλά αφήνει συχνά τον θεραπευτή με αναπάντητα ερωτηματικά και ματαίωση. ❓ Πώς διαχειρίζεστε ένα τέτοιο μήνυμα απότομης διακοπής και μέχρι ποιο σημείο επιμένετε για μια τελευταία συνεδρία κλεισίματος;

Πιστεύετε ότι η οθόνη δημιουργεί απόσταση ή τελικά διευκολύνει τους ανθρώπους να ανοιχτούν;