🥛 Цай сүүнийхээ дээжийг өргөх нь зүгээр уламжлал биш, амьдралын ухаан юм бага байхад ээж өглөө бүр эртлэн босож цай сүүнийхээ дээжийг нарандаа тэнгэртээ, уул усандаа өргөдөг байсан. Гадны нүдээр харахад зүгээр нэг зан үйл. Гэвч үүний ард гүн ухаан байдаг. Өгөх сэтгэл байж дараа нь авдаг. Чин сэтгэлээсээ өгч чаддаг хүн илүү ихийг авдаг. Бид айл хотлоороо хоол ундаа хувааж иддэг, дээжээс нь галдаа, бурхандаа өргөдөг нь зүгээр л нэг уламжлал биш ард нь асар их тэнгэр ухаан, сэтгэл, замнал явдаг. Энэ нь "би ганцаараа авна" биш "би бусдадаа хэн нэгэнд өгнө" гэсэн сэтгэлгээний суурь боловсрол. Орчин үеийн хүн өглөө босоод юуны түрүүнд утсаа шалгадаг. Авах, харах, мэдэх гэсэн горимоор эхэлдэг. Харин нүүдэлчин өвөг маань өгөх горимоор эхэлдэг байсан. Өнөөдрөөс жижигхэн дадал эхлүүлцгээе: Өглөө босоод утсаа шалгалгүй нүдээ нээж өглөө сэрсэндээ талархал илэрхийлээрэй, чадвал гадаа гарч нарандаа, Тэнгэртээ талархлаа илэрхийл. Нэг удаа хийхэд мэдрэгдэхгүй ч гурван талархлын дараа та юу мэдрэхээ анзаараарай. Гайхамшиг тохиож эхлэх болно. Энэ бол сүү өргөхийн орчин үеийн хэлбэр. 🥛 Чи өглөөгөө ямар горимоор эхэлдэг вэ? Коммент дээр хуваалцаарай 👇