7 dagen zijn voorbij en ben mij nog meer bewust geworden van mijn eigen zelflimiterende gedachten, vooral “lichaam en hoofd zit zo in de overlevingsstand dat afvallen een utopie is geworden” en dan komt opgeven en vriendje Snickers en maatje chips weer heel dichtbij onder het mom” het maakt toch niets uit wat ik doe”. Frisse start nu, voor mezelf, ook als t kleine resultaat van n paar gram nog ver” Dat wordt m’n nieuwe mantra…