🚫 Stop hiermee: De 3 grootste "Marriage Killers" Wil je een huwelijk dat niet alleen overleeft, maar echt floreert? Soms gaat het niet om wat je "extra" moet doen, maar om wat je per direct moet stoppen. Hier zijn de 3 grootste valkuilen die je relatie langzaam uithollen: 1. Stop met het bijhouden van de "Schuldenlijst" 📝 Niets is dodelijker dan een mentaal scorebord. Als je oude koeien uit de sloot haalt tijdens een nieuwe discussie ("Ja, maar in 2022 vergat je ook..."), ben je niet aan het verbinden, maar aan het winnen. De shift: Zie je partner niet als je tegenstander. Los het probleem op, vergeef écht, en gooi de lijst weg. 2. Stop met het negeren van de "Micro-Momenten" ⚡ Een huwelijk dondert zelden in één klap in elkaar; het brokkelt af door duizend gemiste kansen. Een blik, een zucht, of een opmerking over het weer... dit zijn "bids voor connectie". Als je hier structureel niet op reageert, creëer je een muur van eenzaamheid. De shift: "Turn towards." Geef even die knipoog of dat korte antwoord. Die kleine momenten zijn het cement van je relatie. 3. Stop met de "Vier Ruiters" (Vooral minachting!) 🐎 Men heeft ontdekt dat gedrag zoals kritiek, minachting, defensiviteit en negeren (stonewalling) de grootste voorspellers zijn van een breuk. Vooral minachting—denk aan sarcastische grappen ten koste van de ander of rollende ogen...is puur gif. De shift: Praat vanuit jezelf ("Ik voel me...") in plaats van met de vinger te wijzen ("Jij doet altijd..."). Community Check-in: Welke van deze drie vind jij het lastigst om te vermijden in de drukte en gekte van de dag? Laat het weten in de comments! 👇

Voor degenen die kinderen hebben is dit misschien gemakkelijker begrijpen, maar een ieder kan zich dit waarschijnlijk voorstellen... hoe ver ben je te gaan voor je kinderen? Je kind is je alles! Je houdt van je kind ondanks...niet omdat. Kinderen maken zoveel fouten, ze zeggen pijnlijke dingen en doen waar ze zin in hebben (vaak niet wat jij wil of wat je afkeurt). We blijven als ouders van ze houden. Het maakt niet uit als je kind je zegt dat het je haat. Je blijft van je kind houden. Je gaat tot het uiterste...het is je kind! Een deel van jou. Wat als we dit toepassen in onze relatie?....Gaan tot het uiterste ondanks. Je hoort pijnlijke dingen en zegt ze zelf ook. We zijn soms snel om te willen opgeven. In het begin gingen we tot het uiterste. Nu...zijn we geen babysitter, vader of moeder van onze partner! Ik ben niet je persoonlijke vuilnisman! Ik ben niet je schoonmaakster! Ik ben niet je slaaf! Plotseling is onze partner, die niet deel van ons is...maar waarmee we één zijn, geen prioriteit meer. We vinden steeds meer redenen om niet van ze te houden. Maar wat als we dezelfde onvoorwaardelijke liefde voor elkaar hebben? En houden van elkaar ondanks...tot in onze ouwe dag. Wees één! Ga tot het uiterste!

​Echt luisteren betekent dat je de ander de ruimte geeft om zijn of haar eigen verhaal te ordenen. Door niet direct met een oplossing te komen, geef je de ander het compliment dat je erop vertrouwt dat zij het zelf kunnen oplossen, maar dat je er wel bent om de last samen te dragen.

In onze digitale schatkist op Skool vind je elke week nieuwe 'schatten' om je relatie in stand te houden en te laten bloeien: - ​De Spiegel-Schatten: Eerlijke vragen die jullie gesprek weer op gang brengen verder dan: "Wat eten we morgen?". - ​Heilig en Heerlijk: Bijbelse handvaten over seksualiteit die bevrijden van schaamte en ruimte maken voor genot. - ​Lach Sieraden: Herkenbare verhalen die laten zien dat een heilig huwelijk ook gewoon heel menselijk en grappig mag zijn. - ​Gouden Munten: Praktische opdrachten voor in de slaapkamer en daarbuiten, om de vonk vast te houden.

Stel je voor: in het midden van jullie huiskamer staat een prachtige, houten kist. Hij zit op slot. Binnenin liggen geen goudstaven of diamanten, maar iets veel kostbaarders. Er liggen vergeten woorden van bewondering in, vonken van passie die even bedekt zijn door het stof van de dagelijksheid, en de sleutel naar een diepere verbondenheid met God én elkaar. ​De vraag is: Durven we de kist te openen?