Ayvalık’ta kış, takvimden değil sisle başlar.
Sabah uyandığında deniz görünmüyorsa, karşı kıyı silinmiş gibiyse ve sesler biraz daha boğuk geliyorsa bilirsin: kasaba kış moduna geçmiştir.
Ayvalık’ın kışı sert değildir ama derindir.
Hava çoğu zaman ılımandır; kar nadiren düşer. Asıl belirleyici unsur nem ve sistir. Özellikle sabah saatlerinde körfezin üzerinde yoğun bir sis tabakası oluşur. Bu sis, denizle kara arasındaki sıcaklık farkından kaynaklanır ve Ayvalık’a kendine özgü bir kış atmosferi verir.
Bu sisli sabahlarda Ayvalık sokakları neredeyse bir roman sahnesine dönüşür.
Sesler azalır.
Adımlar yankılanır.
Fırından çıkan ekmek kokusu daha belirgin hissedilir.
Kışın Ayvalık’ta zaman yavaşlar çünkü acele eden kimse kalmaz.
Yazın kalabalık olan sokaklar boşalır, birçok mekân kepenk indirir. Bu kasaba için bir dinlenme hâlidir.
Yerel halk için kış:
Tamir zamanıdır
Bakım zamanıdır
Ev içi hayatın yoğunlaştığı dönemdir
Zeytinlikler sessizdir ama boş değildir.
Toprak dinlenir, ağaç kendini toplar.
Ayvalık’ta kışın en çok yapılan şeylerden biri yürümektir.
Uzun yürüyüşler, düşünerek yürümeler…
Sisli havada yürürken kasaba sana şunu öğretir:
Bazı şeyler netleşmeden önce bulanıklaşır.
Sisli bir sabah seni huzurlu mu yapar, yoksa tedirgin mi?