We’re thinking about both: 🎮 Casual: study together, game nights, movie nights, getting to know each other, just hanging out 💡 More structured: experience sharing, community spotlights, workshops, project sessions, skill-sharing Would you prefer one, the other, or a mix of both? And is there anything else you’d love to see? __________________________________________________________________ An welchen Aktivitäten würdet ihr hier eigentlich gerne teilnehmen? Wir überlegen sowohl an: 🎮 Locker & entspannt: gemeinsam lernen, Spieleabende, Filmabende, Kennenlernen, einfach zusammen quatschen 💡 Etwas strukturierter: Erfahrungsberichte, Community Spotlights, Workshops, Projektsessions, Skill-Sharing Was wäre eher euer Ding – eins davon oder eine Mischung aus beidem? Und was würdet ihr noch gerne machen?

I’d recommend DAAD scholarships if you want to study in Germany. If you live in the EU, Erasmus+ Youth Exchanges and the European Solidarity Corps (ESC) are also great ways to get international experience for free. Many people only know Erasmus for study grants, but there are also short-term projects. I joined projects in Germany about social justice and youth participation, and I’ve also seen digital literacy and tech projects in Turkey and other countries. What other opportunities would you recommend? ________________________________________________ Eine Gelegenheit, von der andere wissen sollten ... Ich würde DAAD-Stipendien empfehlen, wenn du in Deutschland studieren möchtest. Wenn du in der EU lebst, sind Erasmus+ Jugendbegegnungen und ESC auch eine gute Möglichkeit, kostenlos internationale Erfahrungen zu sammeln. Viele kennen Erasmus nur wegen der Studienförderung, aber es gibt auch kurze Projekte. Ich habe an Projekten in Deutschland zu sozialer Gerechtigkeit und Jugendbeteiligung teilgenommen und auch Projekte zu digitaler Bildung und Technologie in der Türkei und anderen Ländern gesehen. Welche anderen Möglichkeiten würdet ihr empfehlen? ____________________________________________________ Başkalarının da bilmesi gereken bir fırsat ... Almanya’da okumak isteyenlere DAAD burslarını tavsiye ederim. AB’de yaşıyorsanız, Erasmus+ Gençlik Değişimleri ve ESC de ücretsiz uluslararası deneyim kazanmak için güzel fırsatlar. Birçok kişi Erasmus’u sadece eğitim hibeleriyle biliyor, ama kısa süreli projeler de var. Ben Almanya’da sosyal adalet ve gençlerin katılımı üzerine projelere katıldım. Türkiye’de ve başka ülkelerde dijital okuryazarlık ve teknolojiyle ilgili projeler de gördüm. Siz başka hangi fırsatları önerirsiniz?

Bugün internette çoğu şey insanlara göre tasarlanıyor. Butonlar, menüler, filtreler, arama kutuları, kampanya sayfaları… Ama yapay zekâ ajanları gerçekten yaygınlaşırsa ilginç bir değişim olabilir: Belki de gelecekte birçok web sitesini biz değil, bizim adımıza AI ajanları kullanacak. Mesela; “Bana 15 bin TL altındaki en iyi telefonu bul, yorumları karşılaştır ve en mantıklı olanı seç.” dediğimizde biz 20 sekme açmak yerine ajan bizim yerimize araştırma yapacak. Ya da: “Önümüzdeki hafta İstanbul’a en ucuz uçuşu bul, uygun oteli seç ve programı hazırla.” Tek tek sitelere girmek zorunda kalmayabiliriz. Böyle bir dünyada asıl ilginç soru şu: Web sitelerinin tasarımı bile değişir mi? Çünkü kullanıcı artık doğrudan insan değilse, şirketler belki de güzel arayüzlerden çok: • API’lere, • makine tarafından okunabilir verilere, • AI ajanlarının işlem yapabileceği sistemlere önem vermeye başlayacak. Belki birkaç yıl sonra “SEO” kadar önemli başka bir kavram konuşacağız: AI ajanlarının seni ne kadar kolay anlayabildiği. Sizce gelecekte internet hâlâ bizim gezdiğimiz bir yer mi olacak, yoksa bizim adımıza çalışan ajanların kullandığı bir altyapıya mı dönüşecek?

Pankreatik kanser farelerinin yarısında tamamen yok oldu, üstelik tedavi bittikten sonra da geri dönmedi! Pankreatik kanser, tıbbın en zorlu düşmanlarından biri. Teşhis genellikle geç konuluyor ve beş yıllık sağkalım oranı hâlâ yalnızca yüzde 12 ile 13 arasında. Ameliyat, kemoterapi, radyasyon: hepsi uygulanıyor ama yeterli değil. Sorunu daha da girift yapan şey şu: Pankreas tümörleri bağışıklık sisteminden saklanmakta son derece usta. Etraflarına sert bir doku katmanı örüyorlar, bağışıklık hücrelerinin içeri girmesini engelliyorlar ve üstelik kendi varlıklarını kamufle ediyorlar. UMass Chan Tıp Okulu'ndaki araştırmacılar bu üç sorunu aynı anda çözmeye çalıştı. Geliştirdikleri yöntem, COVID aşılarıyla tanınan mRNA teknolojisini kanser tedavisine uyarladı. Ne buldular? - Tedavi gören farelerin yaklaşık yarısında tümörler tamamen kayboldu. - Asıl şaşırtıcı olan şu: Tedavi kesildikten sonra bile fareler bir yıl boyunca hastalıksız kaldı. Araştırmacılar bunu "bu kanser modellerinde daha önce hiç görülmemiş bir yanıt" olarak tanımlıyor. Yöntem nasıl çalışıyor? Tedavi üç farklı mRNA'yı bir arada kullanıyor: - Biri sitokin mRNA'ları içeriyor; bağışıklık sistemini uyandırıp aktive ediyor. - Biri tümörün etrafındaki koruyucu doku katmanını çözüyor, yani savunma duvarını yıkıyor. - Biri tümöre özgü antijenler taşıyor; bağışıklık hücrelerine "işte hedef bu" diyor. Bir önemli not: Farelerde işe yarayan tedaviler insanlarda her zaman aynı sonucu vermez, özellikle bu denli biyolojik açıdan karmaşık bir kanserde. Klinik denemeler henüz başlamadı. Yine de çalışma iki açıdan umut verici. Birincisi, tedavinin bağışıklık sisteminde kalıcı bir hafıza bırakıyor olması, yani vücut kanseri "hatırlıyor". İkincisi, mRNA dizileri değiştirilerek aynı platformun başka bağışıklık dirençli kanserlere karşı da kullanılabilir olması. COVID aşıları bu teknolojiyi güvenli ve hızlı biçimde üretilebilir olduğunu kanıtladı. Şimdi sıra onu farklı bir cepheye taşımakta. Sizce mRNA teknolojisi kanser tedavisinde gerçek bir kırılma noktasına dönüşecek mi, yoksa bu da laboratuvar haberleri arasında kalacak mı? 👇

Yapay zeka denince hemen herkezin aklına devasa veri merkezleri, binlerce ekran kartı ve buluttan gelen süslü cevaplar geliyor. Şirketler milyarlarca parametreli modellerini dev sunucularda koşturup gövde gösterisi yapıyor ama işin aslı sadece internete bağlanıp sonuç beklemekle bitmiyor. İşte tam bu noktada Edge AI ve TinyML denen mevzu sahneye çıkıyor. Asıl olay, yapay zekayı o yüzlerce watt elektrik çeken sunucu canavarlarından söküp alıp, cebindeki cihaza hatta bir liralık minicik mikrodenetleyicilere sığdırabilmekte. Modeli kırpıp kuantize ederek ufacık bir çipte yerel çalıştırmak, buluta muhtaç olmadan anında karar vermeyi sağlıyor. Buradaki asıl tezat şu; bir fabrikada bozuk vidayı milisaniyeler içinde yakalayan yada kolundaki saatte pil tüketmeden kalp ritmini dinleyen minik bir algoritma, bazen felsefe parçalayan devasa bir dil modelinden çok daha hayati olabiliyor. İnternet koptuğunda veya gecikmeye tek bir saniye bile tahammül olmadığında, kilometrelerce uzaktaki veri merkezlerinin hiç bir esprisi kalmıyor. Gerçek hayatta her iş için dev bir beyne gerek yok; bazen en akıllı sistem, köşedeki en ufak donanım da sessiz sedasız işini kusursuz bitirendir. Sizce geleceğin yapay zekası bulutlardaki o devasa modeller mi olacak, yoksa günlük eşyaların içine sızmış bu küçük yerel akıllar mı?