Хүнд сүрэг гэж юу вэ? Сүрэгт хаан гэж юу вэ? Хаанд Бурхан гэж хэн бэ? Тэгвэл Бурханд үл итгэгчид юу вэ? — Kanye West Энэ мөрүүдийг анх сонсоод “ego” тухай дуу гэж бодож байлаа. Харин хожим анзаарсан нь — энэ бол эрх мэдэл, ухамсар, итгэл үнэмшлийн шатлалын тухай асуулт байжээ. Хүн ганцаараа сул дорой. Сүрэг болж нэгдэхээрээ хүчтэй. Сүрэг хүчээ нэг хүнд өгвөл хаан төрдөг. Харин хаан өөрөөсөө дээгүүр зүйлгүй болно гэдэгтээ итгэх үед “бурхан” болж эхэлдэг. Тэгээд хамгийн аюултай хэсэг нь эхэлдэг. Бурхангүй газрын бумба галзуурав гэлтэй 😏 Хоосон орон зайг юу ч байсан дүүргэдэг гэсэн үг. Улс төр ч тэр, муулж ярьдаг мань хэд маань тэр ажлыг амлан авч хийхгүй л бол, уралдсан 1000 ЧАВГАНЦын нэг нь түрүүлээд хийж л таараа. Тэгэхдээ бидний хийх байсан шиг сайнаар биш… Ямартай ч, хүний дотор үнэн байхгүй үед — ego орж ирдэг. Удирдагчгүй нийгэмд — шүтээн төрдөг. Ухамсаргүй хүнд — хүч л үнэн мэт санагддаг. Тийм болохоор он цагийн туршид хүмүүс үргэлж л ямар нэгэн “бурхан” бүтээж ирсэн. Зарим нь хаан. Зарим нь мөнгө. Зарим нь ideology. Зарим нь relationship. Зарим нь өөрөө өөрийгөө хүртэл шүтдэг. Учир нь хүн дотроо хоосон оршихуйтай удаан байж чаддаггүй. Гэхдээ жинхэнэ аюул нь шүтэхэд биш. Өөрийгөө хэзээ шүтээн бүтээж байгаагаа анзаарахаа болих үед эхэлдэг. (#пирамидын оргилоос хаан хамгийн хол унадаг) Өнөөдөр хүмүүс “бурхан” гэдэг үгийг хэрэглэхээ больсон ч алдартай хүмүүс, influencer-үүд, money, status, attention-д яг л шашин шиг мөргөсөөр байна. Технологи хөгжсөн чхүний дотоод хоосролын механизм өөрчлөгдөөгүй. Тийм болохоор асуулт нь:Чи юунд итгэдэг вэ? гэдэг биш. Харин — Чи өөрөө ч мэдэлгүй юуг шүтэж амьдарч байна вэ?

“Motivation” аль хэдийн outdated болсон. Яагаад гэвэл motivation бол emotion. Emotion бол түр зуурынх. Нэг видео үзээд, нэг speech сонсоод,нэг өглөө уул руу гүйгээд, нэг cold shower-т ороод л—хэдхэн цагийн дараа тэр мэдрэмж үхдэг. (Таны нарыг шүдээ угаадагийн адилаар англи хэл сураасай гэсэндээ англиар бичихиыг илүүд үздэг шүү) Тийм болохоор хүмүүс ахин дахин motivation хайдаг. Яг л дотоод хоосролдоо temporary fire асааж байгаа юм шиг. Дараа нь “discipline л чухал” гэдэг. Гэхдээ ихэнх хүний ойлгодог discipline бас л хуучирсан. Өөрийгөө хүчээр шахах. Өөртэйгөө дайтсан military-цэргийн system. Хүсэхгүй байхад ч өөрийгөө хүчлэх. Энэ арга богино хугацаанд үр дүнтэй байж болно. Гэхдээ урт хугацаанд хүн өөрөөсөө залхдаг. Жинхэнэ discipline гэдэг force биш. Identity. “Би ийм хүн” гэдэг дотоод төлөв. Шүдээ угаахдаа motivation хэрэггүй байдаг шиг, жинхэнэ growth-д ч нэг үеэс эхлэн motivation хэрэггүй болдог. Учир нь тэр зүйл таны nature - төрөлх араншин болчихдог. Тиймээс орчин үеийн хамгийн хүчтэй арга бол: өөрийгөө хүчлэх биш, momentum үүсгэх. 2 минут байсан ч хамаагүй эхэл. Хамгийн амархан алхмаас эхэл. Хамгийн жижиг хөдөлгөөнөөс эхэл. Хамгийн хөнгөн бодлоос эхэл. 2 минут → 5 минут болно.5 минут → 30 минут болно. Гэхдээ хамгийн чухал нь: чи хөдөлгөөн, давалгаа үүсгэсэн. Амьдрал direction-оор өөрчлөгддөг болохоос, том dramatic action-аар биш. Wave үүссэн цагт momentum өөрөө чамайг авч явж эхэлдэг. Тиймээс асуулт: Чи өөрийгөө хүчилж амьдарч байна уу? Эсвэл өөрийнхөө жинхэнэ мөн чанарыг бүтээж байна уу?

Сайн байцгаана уу. “Дотоод Оршихуйн Гайхамшиг” community-д нэгдэж байгаадаа баяртай байна 😎 Намайг Энх-Амар гэдэг. Амьдралынхаа турш “өөрийгөө хэн бэ” гэдгийг хүч, сахилга, ego, уналт, сэрэлт дундуур таньж яваа хүн. Зарим нь амжилтаар бахархдаг, зарим нь даруу байдлаар гоёдог. Харин би аль алийг нь туулсан хүн. Багаасаа спортод үргэлж #1 — ялангуяа үсрэлт, гүйлтээр. 10 жил, их сургуулийн урлагийн үзлэг бүрт тэргүүлдэг, “Оны шилдэг сурагч/оюутан 16+” байсан. Нөгөө талдаа 10+ кинонд дүр бүтээж, 4 Hollywood төсөл дээр ажиллаж үзсэн. Зам мөр нийлсэн найзууд дунд Suraj, Marton Csokas, Denzel Washington, Jacob Tremblay хүртэл бий. Мэргэжлийн хувьд: • Санхүүгийн шинжээч • Forecast manager • Fintech specialist • Court translator/advisor • Сагсан бөмбөгийн дасгалжуулагч • Fitness trainer • Real estate consultant • Service standard сургагч • NGO үүсгэн байгуулагч — “Жишиг Чанар Хөгжлийн Төв” • Spa/Massage business owner • Bridge worker, floor installer хүртэл хийж үзсэн 😄 Гэхдээ энэ бүгдээс илүү сонирхолтой нь — би асар том ego-той төрсөн хүн. Үнэнийг хэлэхэд, өөрөөсөө илүү ego-той хүнтэй бараг таарч байгаагүй. Гэхдээ тэр ego-гоо дагаж шатахын оронд, түүнийг давж сурахыг сонгосон. Тийм болохоор өнөөдөр би зүгээр нэг “lightworker” биш, гал дундуур алхсан #lightwarrior гэж өөрийгөө тодорхойлдог. YouTube болон контентоороо discipline, identity, psychology, suffering, growth, modern society-ийн тухай ярьдаг. Хүмүүсийг зүгээр motivation-оор биш, “өөртэй нь нүүр тултал” нь сэрээхийг хүсдэг. Энд олон сонирхолтой, гүн хүмүүс бий гэдэгт итгэлтэй байна. Эрчим солилцъё ⚡️

Уулын оргил дээр гарч чадсан, нойроо ялаад гүйж чадсан, хүйтэн шүршүүрт (хүссэн хүсээгүй) орж сурсан хүн бүртээ зориулаад… Хоёр тэрбум идэж, хоосонгүй услаарай гээд, бид бүгдийн хайр хөвгүүний дуугаар мэндчилгээ баръя.

Ихэнх хүмүүс “өөрийгөө олох” гэж явдаг.Гэхдээ үнэндээ тэд өөрөөсөө зугтаж явдаг. Чимээгүй өрөөнд ганцаараа сууж чадахгүй хүн, уулын оргил дээр meditation хийсэн ч дотоод амар амгаланг олохгүй. Яагаад гэвэл зовлонгийн шалтгаан нь орчин биш, өөрөөсөө тасарсан ухамсар. Хүмүүс ego-г устгах ёстой гэж ярьдаг. Би бол эсрэгээр нь хардаг. Ego бол дайсан биш. Харин боловсроогүй хүч. Гал гэрийг тань дулаацуулж ч чадна, эсвэл бүхнийг шатааж ч чадна. Асуудал ego-д биш. Түүнийг барьж байгаа ухамсрын түвшинд байгаа юм. “Сайн хүн” байх амархан. Хүчгүй хүн тайван харагддаг. Харин дотроо асар их шунал, уур, бардамнал, хүсэл, хүчтэй мөртлөө —түүнийгээ удирдаж сурах нь жинхэнэ сүнслэг хөгжил. Spirituality гэдэг reality-с зугтахыг хэлэхгүй. Харин reality-г бүрэн харсаар байж, доторх гэрлээ алдахгүй байхыг хэлнэ. Тиймээс заримдаа хамгийн их гэрэл тээдэг хүн —хамгийн ихээр харанхуйтайгаа нүүр тулсан байдаг.