16d • Nederlands
Een uitstapje naar Genk
Gisteren ben ik voor het eerst naar Genk gegaan. Het is een kleine stad in het oosten van België, die zich heeft ontwikkeld rond de koolmijnen — en het is de enige Italiaanse "kolonie" in Vlaanderen. Tot niet zo lang geleden was er zelfs een Italiaans consulaat.
De eerste keer dat ik over België hoorde was toen ik klein was. Er was een oude zanger op de Italiaanse televisie die elke keer na zijn optreden zei: "Veel groetjes aan de Italianen in België." Later ontdekte ik dat hij echt een afstammeling van die migranten was, in Genk opgegroeid, en nog steeds in België woont, in Antwerpen.
Ik ben er naartoe gegaan om Italiaanse sporen te vinden — en die waren er volop: in de namen, de gezichten, de restaurants. Ook Turkse, zoals je op de foto's kunt zien.
Ik heb de plek van de belangrijkste steenkoolmijn bezocht; die was echt indrukwekkend. Ze hebben die getransformeerd in evenementenlocaties, een business hub en een interactief museum. De sfeer was totaal anders dan in een andere mijn die ik onlangs heb gezien. Die was kleiner, deprimerend en moeilijk bereikbaar. Dat was ook de plaats van een ernstig ongeluk, en eigenlijk was men van plan om die site helemaal te slopen. Het bestaat nu nog als gedenkplaats, alleen dankzij de voormalige mijnwerkers die ervoor hebben gevochten.
Ik ben ook in een bijzonder park geweest, dat het midden hield tussen een dierentuin en een tentoonstelling van hedendaagse kunst. Een beetje vreemd, maar het concept was interessant.
Ik wilde meer ontdekken, maar de treinen hadden andere plannen. Door problemen op het spoor duurde de reis vanuit Brussel drie uur in plaats van twee. Bovendien is Genk geen voetgangersvriendelijke stad — ik heb uiteindelijk twintig kilometer gewandeld en kon niet alles zien wat ik wilde. Op weg terug naar het station stuitte ik toevallig op een Italiaanse jeu de boulesclub. Het was heel vreemd om Italiaanse opa's te zien die je in het Nederlands aanspreken alsof het hun moedertaal is. Ik ontdekte ook dat er een voetbalclub is voor Italianen, precies naast die van de Turken.
Ik ben gaan lunchen in een Italiaans restaurant. Het was opnieuw vreemd en mooi tegelijk om Italiaanse gezichten Nederlands te horen spreken. Er zaten twee politieagenten aan een tafel bij de ingang die duidelijk vaste klanten waren, en aan de andere kant van de zaal een grote Italiaanse familietafel. Het leek wel een filmscène.
Aan het einde van de maaltijd heb ik een koffie besteld. Ik sprak Italiaans met de serveerster. Ze vroeg of ik een kleine of een grote wilde. Ik antwoordde "een normale." Grote fout: ze moet gedacht hebben dat ik ook een Belg was, want ik kreeg de typische lange, waterige koffiesoep.
1
0 comments
Een uitstapje naar Genk
powered by
skool.com/frequency-circle-1437
A space to practice Italian, Dutch, English, or French. You show up and someone actually responds to what you write. From STUDYING to USING.
Suggested communities
Powered by